به گزارش ترنم شمال، در واپسین روزهای فروردین‌ماه ۱۳۲۰، در حالی که ایران هنوز در بی‌خبری از حمله قریب‌الوقوع متفقین به سر می‌برد، ستوان یکم کربلایی آقا فتحی، سرباز دلاور اهل روستای کارمزد سوادکوه، در منطقه مرزی چات، حماسه‌ای بی‌نظیر در دفاع از خاک وطن خلق کرد.

او که در نیروی مرزبانی خدمت می‌کرد، تنها با ۱۱ نفر از یارانش و تجهیزات محدود، یک هفته تمام در برابر لشکر ارتش سرخ شوروی مقاومت کرد. درگیری شدید، صدها کشته برای ارتش شوروی به‌جا گذاشت و فرماندهان ارتش سرخ تا لحظه آخر نمی‌دانستند با چه نیرویی روبه‌رو هستند.

در نهایت، ارتش شوروی موفق به غلبه بر این گروه کوچک شد، اما خشم آن‌ها از ایستادگی فتحی چنان بود که پس از شهادتش، پیکر او را تکه‌تکه کردند. با این حال، ترکمن‌های روستای گُورَند، به پاس دلاوری‌اش، پیکر او را غسل دادند، کفن کردند و با احترام کامل دفن نمودند. حتی برایش بارگاهی ساختند تا یادش زنده بماند.

پیکر این سرباز وطن‌دوست، در سال ۱۳۹۰ و پس از ۷۰ سال، به زادگاهش در کارمزد سوادکوه منتقل شد و با حضور مردم و مسئولان محلی، در خاکی که برایش جنگیده بود، آرام گرفت.

کربلایی آقا فتحی تنها یک سرباز نبود؛ باسواد، مردمی، و مورد احترام اهالی بود. او تا آخرین قطره خونش ایستاد و نگذاشت دشمن بی‌هزینه وارد خاک ایران شود. یاد و نامش، نمادی از غیرت و وطن‌دوستی در تاریخ معاصر ایران باقی خواهد ماند.