به گزارش ترنم شمال؛ مردم دیار علویان در سوگ رحلت پیامبر اکرم و شهادت مظلومانه حضرت امام حسن مجتبی (ع) عزادار و سوگوار هستند. امسال نیز در شب رحلت رسول گرامی اسلام و شهادت سبط اکبر پیامبر، آیین های سوگواری در نقاط مختلف مازندران برگزار شد و هیئات مذهبی، مساجد، تکایا و گروه های مردمی با برپایی مجالس عزاداری، سینه زنی، مرثیه خوانی و اطعام، ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت نشان دادند.

همزمان، بخش قابل توجهی از مردم مازندران خود را به مشهد مقدس رسانده اند. جایی که سوگ رحلت پیامبر اکرم، شهادت امام حسن مجتبی و در ادامه شهادت حضرت علی بن موسی الرضا، فضای حرم مطهر رضوی و خیابان های اطراف آن را تحت تأثیر قرار داده است.

در این میان، حضور مازندران تنها به عزاداری محدود نیست، هیئات و خادمیاران استان در کنار برگزاری مراسم، با راه اندازی موکب و پخت غذای نذری، به زائران خدمت می کنند، تصویری که نشان می دهد در فرهنگ مردم این خطه، عزاداری با خدمت به مردم پیوندی عمیق دارد.

شهرهای مازندران سیاه پوش شدند

با نزدیک شدن به شب رحلت پیامبر اکرم (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع)، حال و هوای شهرها و روستاهای مازندران تغییر کرد. از مرکز استان تا شهرهای غربی و شرقی، مساجد و حسینیه ها میزبان مردم عزاداری بودند که برای سوگواری گرد هم آمدند.

صدای نوحه و مرثیه از بسیاری از هیئت ها شنیده می شد و مجالس عزاداری تا ساعات پایانی شب ادامه داشت. در برخی مناطق، دسته های عزاداری در خیابان ها و محله ها حرکت کردند و مردم با حضور در مسیر دسته ها و ایستگاه های صلواتی، در این آیین ها مشارکت کردند.

شب شهادت امام حسن مجتبی (ع) برای مردم، یادآور غربت و مظلومیت امامی است که در تاریخ اسلام با صبر، حلم و بزرگواری شناخته می شود. همزمانی این مناسبت با رحلت پیامبر اکرم، فضای مجالس را به یکی از مهم ترین شب های سوگواری ماه صفر تبدیل کرده است.

در این شب، سخنرانان مجالس مذهبی ضمن بیان ابعاد زندگی پیامبر اکرم و سیره امام حسن مجتبی، بر ضرورت بازخوانی آموزه های اخلاقی و اجتماعی مکتب نبوی و اهل بیت تأکید کردند.

مفهوم خدمت نیز در بسیاری از این برنامه ها حضوری جدی داشت. سفره های نذری، ایستگاه های صلواتی و پذیرایی از عزاداران، بخشی از آیین هایی بود که در کنار مراسم سوگواری برگزار شد.

این تصویر در واقع ادامه سنتی است که در مناسبت های مذهبی در مازندران ریشه دارد. سنتی که در آن عزاداری تنها به مجلس روضه محدود نمی شود و مردم تلاش می کنند بخشی از ارادت خود را به نمایش گذارند.